Maart 2025. In een conferentiezaal in Londen zat Fernando Fernandez tegenover Warren Ackerman. Ackerman is geen journalist, geen criticus, geen blogger. Hij is hoofd European Consumer Staples Research bij Barclays — de Britse zakenbank die behoort tot de grootste financiële instellingen van Europa. Wanneer Ackerman een rapport publiceert over Nestlé, Procter & Gamble of Unilever, lezen pensioenfondsen, hedge funds en institutionele beleggers wereldwijd mee. Zijn oordeel kan miljarden in beweging brengen. Om maar te zeggen dat het een belangrijk gesprek was.
Tegenover hem zat een man die net was aangetreden als CEO van Unilever. Een Argentijn van opleiding econoom, sinds 1988 bij het bedrijf, en daarvoor CFO. Dat laatste detail is niet onbelangrijk: het is de Chief Financial Officer die de cijfers bewaakt, de marges verdedigt, de onzin uit budgetten haalt.
Het bedrijf dat hij overnam is niet zomaar een speler. Unilever is een van de grootste FMCG-bedrijven ter wereld, actief in meer dan 190 landen, met meer dan 400 merken in zijn portefeuille. De kans is groot dat er op dit moment minstens vijf in jouw kast, badkamer of frigo staan: Dove, Axe, Knorr, Hellmann's, Ben & Jerry's. En dan hebben we het nog niet over Rexona, Lipton, Magnum, Cif, Persil of Vaseline.